Łupież pstry to powierzchniowe zakażenie skóry, zaliczane do odmiany grzybicy skóry. Do zakażenie dochodzi, gdy drożdżaki bytujące na ciele każdego z nas i będące jednocześnie naturalną mikroflorą, w pewnych warunkach stają się pasożytami chorobotwórczymi, a co za tym idzie zaczynają się nadmiernie rozwijać i mnożyć, powodując przy tym liczne odbarwienia i przebarwienia naskórka.

Łupież pstry – objawy

lupiez-pstry-2Do głównych objawów łupieżu pstrego zalicza się rozsiane na ciele beżowo – żółte lub rumiane płaskie plamki, które po pewnym czasie mogą łączyć się ze sobą, tworząc duże płaty o nieregularnych kształtach, przy czym skóra w tych miejscach jest sucha i może się łuszczyć. Objawy łupieżu pstrego najbardziej widoczne są na opalonym ciele, ponieważ uwidaczniają się w postaci odbarwionych plamek, a dzieje się tak dlatego, że drożdżaki odpowiedzialne za rozwój schorzenia wydzielają substancje hamujące działanie melanocytów – komórek pigmentowych, których podstawowym zadaniem jest produkcja barwnika, czyli melaniny. Plamki będące objawem łupieżu pstrego wykwitają zazwyczaj w okolicach karku i tułowia (dekolt, ramiona, plecy, klatka piersiowa), choć zdarza się również, że występują również na dłoniach, nogach, twarzy i owłosionej skórze głowy.

Pstry łupież – przyczyny powstawania i zapobieganie

Bezpośrednim czynnikiem wpływającym na powstanie łupieżu pstrego są dwa gatunki drożdżaków obecnych są na skórze każdego z nas: Pityrosporum orbiculare oraz Pityrosporum ovale. Z kolei pstry łupież rozwija się w momencie, w którym odżywiające się łojem i tłuszczopotem grzyby mnożą się, rozkładając lipidy do wolnych kwasów tłuszczowych, estrów i aldehydów, wywołują stany zapalne skóry takie jak: świąd i szorstkość, na koniec powodując zmiany koloru skóry. Specjaliści sądzą, że przyczyny łupieżu pstrego leżą również w osłabieniu układu odpornościowego skóry, który nie radzi sobie w zwalczaniu drobnoustrojów. Ponadto powodem do pojawienia się infekcji grzybiczej mogą być:

  • zmiany hormonalne – najczęściej u dzieci i młodzieży;
  • gorący i wilgotny klimat,
  • nadmierne pocenie się,
  • tłusta skóra,
  • ciąża,
  • stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych,
  • używanie leków steroidowych,
  • wzmożone wydzielanie łoju,
  • nadpotliwość,
  • otyłość,
  • noszenie nieprzewiewnej odzieży.

Z uwagi na to, że łupież pstry skóry jest niestety chorobą zakaźną, oprócz naturalnej skłonności skóry do wytwarzania ognisk choroby i wymienionych wyżej czynników, które temu sprzyjają, infekcją grzybiczą można zarazić się również w solarium, na basenie, a nawet w gabinetach i salonach kosmetycznych, czy korzystają z hotelowych szlafroków i ręczników. We wszystkich tych publicznych miejscach nie zawsze zachowana jest czystość i odpowiednia dbałość i higienę, co umożliwia rozprzestrzenianie się drożdżaków odpowiedzialnych za rozwój choroby.

Łupież pstry – leczenie

lupiez-pstryŁupież pstry ze względu na nieestetyczny wygląd skóry często powoduje dyskomfort, a nieleczony prowadzi do nieładnych przebarwień. Niewątpliwie sprawy nie ułatwia też nawrót choroby, który ma miejsce u ponad 80% chorych. Dlatego tak ważne jest jak najszybsze postawienie diagnozy i podjęcie odpowiedniego leczenia. Drożdżaki odpowiedzialne za łupież pstry bytują na powierzchni skóry, a to pozwala na skuteczne leczenie miejscowe stosowanymi środkami o działaniu antygrzybicznym (np. Pityver czy Selsun) – dostępnymi bez recepty. W sytuacji, gdy choroba zajmuje zdecydowanie większe powierzchnie ciała, niezadowalającego efektu stosowanych dotychczas leków lub częstych nawrotów choroby konieczna będzie konsultacja z dermatologiem i silniejszych metod leczenia za pomocą doustnych środków przeciwgrzybiczych. Kolejną rzeczą, która bezdyskusyjnie ułatwi walkę z chorobę jest unikanie słońca, w tym również solarium, ponieważ opalenizna sprawia, że łupież pstry jest bardziej widoczny. Ponadto zaleca się noszenie przewiewnej odzieży i stosowanie nietłustych kosmetyków, w szczególności takich zawierających w swoim składzie siarczek selenu i kwas salicylowy, a co za tym idzie nie powodują powstawania zaskórników.