Łupież pstry to powierzchniowe zakażenie skóry, zaliczane do odmiany grzybicy skóry. Do zakażenie dochodzi, gdy drożdżaki bytujące na ciele każdego z nas i będące jednocześnie naturalną mikroflorą, w pewnych warunkach stają się pasożytami chorobotwórczymi, a co za tym idzie zaczynają się nadmiernie rozwijać i mnożyć, powodując przy tym liczne odbarwienia i przebarwienia naskórka.

Łupież pstry – objawy

lupiez-pstry-2Do głównych objawów łupieżu pstrego zalicza się rozsiane na ciele beżowo – żółte lub rumiane płaskie plamki, które po pewnym czasie mogą łączyć się ze sobą, tworząc duże płaty o nieregularnych kształtach, przy czym skóra w tych miejscach jest sucha i może się łuszczyć. Łupież pstry objawy najbardziej widoczne ma na opalonym ciele, ponieważ uwidaczniają się w postaci odbarwionych plamek, a dzieje się tak dlatego, że drożdżaki odpowiedzialne za rozwój schorzenia wydzielają substancje hamujące działanie melanocytów – komórek pigmentowych, których podstawowym zadaniem jest produkcja barwnika, czyli melaniny. Plamki będące objawem łupieżu pstrego wykwitają zazwyczaj w okolicach karku i tułowia (dekolt, ramiona, plecy, klatka piersiowa), choć zdarza się również, że występują również na dłoniach, nogach, twarzy i owłosionej skórze głowy.

Pstry łupież – przyczyny powstawania i zapobieganie

Bezpośrednim czynnikiem wpływającym na powstanie łupieżu pstrego są dwa gatunki drożdżaków obecnych są na skórze każdego z nas: Pityrosporum orbiculare oraz Pityrosporum ovale. Z kolei pstry łupież rozwija się w momencie, w którym odżywiające się łojem i tłuszczopotem grzyby mnożą się, rozkładając lipidy do wolnych kwasów tłuszczowych, estrów i aldehydów, wywołują stany zapalne skóry takie jak: świąd i szorstkość, na koniec powodując zmiany koloru skóry. Specjaliści sądzą, że przyczyny łupieżu pstrego leżą również w osłabieniu układu odpornościowego skóry, który nie radzi sobie w zwalczaniu drobnoustrojów. Ponadto powodem do pojawienia się infekcji grzybiczej mogą być:

  • zmiany hormonalne – najczęściej u dzieci i młodzieży;
  • gorący i wilgotny klimat,
  • nadmierne pocenie się,
  • tłusta skóra,
  • ciąża,
  • stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych,
  • używanie leków steroidowych,
  • wzmożone wydzielanie łoju,
  • nadpotliwość,
  • otyłość,
  • noszenie nieprzewiewnej odzieży.

Z uwagi na to, że łupież pstry skóry jest niestety chorobą zakaźną, oprócz naturalnej skłonności skóry do wytwarzania ognisk choroby i wymienionych wyżej czynników, które temu sprzyjają, infekcją grzybiczą można zarazić się również w solarium, na basenie, a nawet w gabinetach i salonach kosmetycznych, czy korzystają z hotelowych szlafroków i ręczników. We wszystkich tych publicznych miejscach nie zawsze zachowana jest czystość i odpowiednia dbałość i higienę, co umożliwia rozprzestrzenianie się drożdżaków odpowiedzialnych za rozwój choroby.

Łupież pstry – leczenie

lupiez-pstryŁupież pstry ze względu na nieestetyczny wygląd skóry często powoduje dyskomfort, a nieleczony prowadzi do nieładnych przebarwień. Niewątpliwie sprawy nie ułatwia też nawrót choroby, który ma miejsce u ponad 80% chorych. Dlatego tak ważne jest jak najszybsze postawienie diagnozy i podjęcie odpowiedniego leczenia. Drożdżaki odpowiedzialne za łupież pstry bytują na powierzchni skóry, a to pozwala na skuteczne leczenie miejscowe stosowanymi środkami o działaniu antygrzybicznym (np. Pityver czy Selsun) – dostępnymi bez recepty.

W sytuacji, gdy choroba zajmuje zdecydowanie większe powierzchnie ciała, niezadowalającego efektu stosowanych dotychczas leków lub częstych nawrotów choroby konieczna będzie konsultacja z dermatologiem i silniejszych metod leczenia za pomocą doustnych środków przeciwgrzybiczych. Kolejną rzeczą, która bezdyskusyjnie ułatwi walkę z chorobę jest unikanie słońca, w tym również solarium, ponieważ opalenizna sprawia, że łupież pstry jest bardziej widoczny. Ponadto zaleca się noszenie przewiewnej odzieży i stosowanie nietłustych kosmetyków, w szczególności takich zawierających w swoim składzie siarczek selenu i kwas salicylowy, a co za tym idzie nie powodują powstawania zaskórników.

Bibliografia:

1.Jagielski T., Rup E., Ziółkowska A., Roeske K., Macura A.B., Bielecki J., Distribution of Malassezia species on the skin of patients with atopic dermatitis, psoriasis, and healthy volunteers assessed by conventional and molecular identification methods, 2014

5 (100%) 6 ocen